Osmanlıca, Arapça Bâblar

Osmanlıca, Arapça Bâblar


 

Osmanlıca, Arapça Bâblar

  1. İf’al

Beş harften oluşmaktadır. İlk hece –i , ikinci hece ise uzun –a ile başlamaktadır. Üçlü kökün baş ve son harflerinin önüne iki tane elif eklenerek yapılmaktadır. Bu kalıbın görevi, kelimeyi geçişli yapmaktır, ancak bazen geçişsiz de  yapabilmektedir.

Bu kalıbın ism-i fâili müf’il vezni olarak karşımıza çıkmaktadır kökün başına mim harfi eklenerek yapılmaktadır.. İsm-i mef’ûli ise müf’al veznindedir ve aynı şekilde kökün başına mim eklenerek yapılmaktadır. Dört harften oluşmaktadır. İlk hecenin vokali u,ü ünlülerinden oluşurken, ikinci hecenin vokali a,e ünlülerinden oluşmaktadır.

 

 

  1. Tef’îl

Bu bâbın görevi kelimeyi geçişli yapmaktır. Esas amacı ise kelimeyi isimden fiil yapmaktır. Beş harften ve iki heceden oluşmaktadır. İlk hece a,e ünlülerinden oluşurken, ikinci hece uzun –î ünlüsünden oluşmaktadır. İsmi fâili “müfa’il dir. Kelime kökünün başına mim eklenerek yapılmaktadır. Üç hecedir. İlk hece –u,ü, ikinci hece a,e, üçüncü hece ise –i ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i mef’ûlü ise müfa’al veznindedir.

 

 

  1. Müfâle

Bu masdarın görevi kelimeyi geçişsiz yapmaktır. Kökün başına mim, sonrasında elif en sonuna da -he  harfinin eklenmesiyle yapılır. Altı harften oluşmaktadır. İlk hece -u,ü, ikinci hece uzun –â, üçüncü hece  -a,e, son hece ise yine –a,e ünlülerinden oluşmaktadır. İsm-i fâili “müfâil”dir . kökün başına mim sonrasında elif eklenerek yapılır. Beş harften meydana gelir. İlk hece –u,ü, ikinci hece uzun –â, son hece ise –ı,i ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i mef’ûlü müfaâl veznindedir.

 

 

  1. İnfiâl

Görevi kelimeyi dönüşlü ve geçişsiz yapmaktır. Üçlü kökün başına elif ve nun ve son harfinden öncede elif eklenerek meydana gelir. Altı harflidir. Birinci ve ikinci hecesi –i üçünü hecesi uzun –â ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i fâili münfâil veznindedir. Üçlü kökün başına mim ve nun eklenerek yapılır. İsm-i mef’ûlü yoktur.

 

 

 

  1. İftiâl

Amacı kelimeyi dönüşlü, geçişsiz hatta bazen geçişli yapmaktır. Kelime kökünün başına bir elif, bir te ve son harften hemen öncede bir tane elif harfi eklenerek yapılır. Altı harflidir. Üç hecelidir. Birinci ve üçüncüsü kapalı, ikincisi açıktır. İlk iki hecesi i, son hecesi uzun â ünlüsünden meydana gelmektedir. İsm-i fâili müftail veznindedir.  Kelimenin başına mim ve te harfi eklenerek yapılır. İsm-i mef’ûlü “müfteal” şeklindedir.

 

  1. Tefe’ül

Bu kalıbın amacı tef’il’in dönüşlüsünü yapmaktır. Bazen geçişli de yapabilmektedir. Ve cümle içerisinde hâl ve süreklilik bildirir. kelime kökünün başına te harfi eklenerek yapılır. Dört harflidir. Üç hecelidir. İlk hece –a,e, ikinci hece –a,e, üçüncü hece ise –u,ü vezinlerinden meydana gelmektedir. İsm-i fâili “müftefa’il veznindedir.

Kelime kökünün başına mim ve te harfleri eklenerek yapılır. Beş harflidir. Dört hecelidir.  İlk hece –u,ü, ikinci hece –a,e , üçüncü hece -a,e, son hece ise –e,i ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i mef’ûlü “müftefal” veznindedir. Kökün başına mim ve te harfleriin eklenmesiyle oluşur.

 

 

  1. Tefâül

Bu masdarın amacı tef’il’i dönüşlüsünü yapmaktır bazen dönüşlü yaptığı gibi geçişli ve geçişsizde yapabilir. Tefâül bilmezlikten gelme ve o şekilde görünme anlamına gelmektedir. Kökün başına te ikinci harfine de elif harfinin eklenmesiyle oluşmaktadır. Beş harflidir. Üç hecelidir. İlk hece –a,e, ikinci hece uzun –â, üçüncü hece u,ü ünlülerinden meydana gelmektedir.

İsm-i fâili mütefâil veznindedir. Kelime kökünün başına mim ve te ilk harften sonra elif harfi eklenerek yapılır. Altı harflidir. Dört hecelidir. İlk hece -u,ü, ikinci hece –a,e, üçüncü hece uzun â, son hecesi ise –ı,i ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i mef’ûlü mütefâal veznindedir. Kökün başına mim ve te ikinci harfinden sonra elif harfinin getirilmesiyle yapılır.

 

 

  1. İstif’âl

Kelimeyi geçişli, geçişsiz ve dönüşlü yapar. İstek, saygı ve çözüm üretmeyi bildirir. Kökün başına elif, sin ve te, son harfinden hemen öncede elif harfinin getirilmesiyle yapılır. Yedi harflidir. Üç hecelidir. Birinci ve ikinci hecesi –i, son hecesi uzun –â harfinden meydana gelmektedir. İsm-i fâili “müstef’il veznindedir.  Kelimenin kökünün başına mim,sin ve te harflerinin getirilmesiyle yapılır. Altı harflidir. Üç hecelidir. İlk hecesi -u,ü, ikinci hecesi a,e, üçüncü hecesi ı,i ünlülerinden meydana gelmektedir. İsm-i mef’ûlü “müstef’al” veznindedir.

 

 

  1. İf’ilâl

Bu kalıbın amacı kelimeyi geçişsiz yapmaktır. Bu kalıp hiçbir zaman geçişli olamaz kelime kökünün başına elif, sonuna ise elim ve lâl harflerinin getirilmesinden meydana gelmektedir. İsm-i fâili müf’all veznindedir. Kelime kökünün başına mim harfinin eklenmesinden oluşmaktadır. Dört harflidir. İki hecedir. İlk hece –u,ü, ikinci hece -a,e ünlülerinden meydana gelmektedir. Bu bâbın ism-i mef’ûlü yoktur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bitnami